Ορθόδοξη Ομάδα Δογματικής Έρευνας

Κεντρική Σελίδα

Ψυχοθεραπευτικά και Πατερικά

Η Ταπεινοφροσύνη // Μακάριοι οι Πραείς // 20 πρακτικές συμβουλές για ταπείνωση // Μαθητεία στην ταπείνωση τού Χριστού // Αυτοεκτίμηση ή ταπείνωση; Πορεία από την τραγωδία στην κάθαρση // Οι έπαινοι, η υπερηφάνεια και η ταπείνωση // Καύχηση και αυτοέπαινος

Ανθρώπινη μηδαμινότητα και αδυναμία

Χωρίς τον Θεό δεν μπορούμε να επιτύχουμε τίποτα

Αγίου Δημητρίου τού Ροστώφ

 

Πηγή: "Πνευματικό Αλφάβητο" Ιερά Μονή Παρακλήτου Ωρωπός Αττικής. 1996.

 

Κράτησε μόνιμα μέσα στον νου σου ότι "εν ανομίες συνελήφθης και εν αμαρτίαις εκίσσησέ σε η μήτηρ σου" (παράβαλλε Ψαλμοί 50. 7). Η ύπαρξίς σου είναι συνυφασμένη με την αμαρτία, από τη στιγμή της συλλήψεώς σου. Γι' αυτό μη νομίζεις πως έχεις την παραμικρή αξία. "Ει γαρ δοκεί τις είναι τι μηδέν ων, εαυτόν φρεναπατά" (Γαλ. 6. 3).

Μην περιμένεις να νικήσεις με τις δικές σου δυνάμεις την αμαρτία, Γιατί από τη γέννησή σου έχεις τεθεί κάτω από τον ζυγό της, είσαι δούλος της. Θα ελευθερωθείς απ' αυτήν μόνο αν η χάρις του Θεού σε ενισχύσει. Και αυτήν ακόμη την καλή προαίρεση πρέπει να την διεγείρει μέσα σου ο Κύριος με τη χάρη Του. Αν η πηγή δεν ανάβλυση νερό, το ποτάμι στερεύει. Αν η θεία χάρις δεν ενεργήσει, ο άνθρωπος πνευματικά στερεύει.

Ο Κύριος είναι η κληματαριά. Εσύ το κλαδί. Όσο είσαι ενωμένος με την κληματαριά, θα καρποφορείς καρπούς αγαθούς. Όταν αποκοπής από τον Κύριο θα ξεραθείς και θα λιώσεις. "Καθώς το κλήμα ου δύναται καρπόν φέρειν αφ' εαυτού, εάν μη μείνει εν τη αμπέλω, ούτως ουδέ υμείς, εάν μη εν εμοί μείνετε. Εγώ ειμί η άμπελος, υμείς τα κλήματα. Ο μένων εν εμοί καγώ εν αυτώ, ούτος φέρει καρπόν πολύν, ότι χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν" (Ιωάννης 15. 4-5), λέει ο Κύριος. Κανένα καλό δεν μπορεί να είναι καλό εάν δεν γίνεται με τον Θεό και για τον Θεό.

Κανένα καλό δεν γίνεται χωρίς τη βοήθεια του Θεού και κανένα κακό χωρίς την ανοχή του. Όλα Εκείνος τα έπλασε και όλα Εκείνος τα κυβερνά. Ο Θεός, βέβαια, δεν είναι βοηθός του κακού αλλά του καλού. Παραχωρεί όμως και ανέχεται να κάνουμε το κακό γιατί σέβεται το αυτεξούσιό μας. Άλλοτε, κατά την πάνσοφη κρίση Του, εμποδίζει την τέλεση του κακού, άλλοτε συμπαρίσταται στο καλό και άλλοτε εμποδίζει και αυτό το καλό, ώστε και στις δυο περιπτώσεις, και στο κακό και στο καλό, να δοκιμασθεί η ελεύθερη θέλησις του ανθρώπου και να φανεί η ισχύς και η εξουσία τού εν Τριάδι Θεού. Διότι μ' αυτό τον τρόπο ο άνθρωπος συναισθάνεται την αδυναμία του και καταφεύγει σ' Εκείνον για βοήθεια. Αποφεύγει έτσι την αυτοπεποίθηση και ταπεινώνεται.

"Εάν μη Κύριος οικοδομήσει οίκον, εις μάτην κοπίασαν οι οικοδομούντες· εάν μη Κύριος φυλάξει πόλιν, εις μάτην ηγρύπνησεν ο φυλάσσων" (Ψαλμοί 126. 1). Ν' αγωνίζεσαι και ν' αγρυπνείς για το καλό, αλλά χωρίς να στηρίζεσαι στον εαυτό σου. Να προσεύχεσαι ακατάπαυστα και με επιμονή στον Θεό και να ζητάς τη βοήθειά Του. Όλα τα έργα μας δεν εξαρτώνται τόσο από μάς, όσο από το έλεος του Θεού. Και δεν έχουν καμιά αξία, όσο κι αν εμείς τα θεωρούμε σπουδαία, αν δεν τα καταξιώσει η ευλογία και η έγκρισις του Θεού.

"Πάσα δόση αγαθή και παν δώρημα τέλειον άνωθεν εστί καταβαίνον από του Πατρός των φώτων" (Ιάκωβος 1. 17). Για να είσαι ταπεινός, κατανόησε την αδυναμία σου. Όλα είναι του Θεού. Όλα έγιναν από τον Θεό. Όλα ξεκινούν και όλα τελειώνουν στον Θεό. Όλοι οι κόποι σου χωρίς τη βοήθεια της χάριτος του Θεού είναι ιστός αράχνης. Κι εσύ, σε σύγκριση με το μεγαλείο του Θεού, μια μικρή αράχνη. Ένα πλάσμα ασήμαντο. Αν μάλιστα δεν έχεις ταπείνωση, είσαι ακόμη πιο ασήμαντος, ένα μηδέν. Να θυμάσαι: από την προκοπή σου στην ταπείνωση εξαρτάται η πρόοδός σου σε κάθε άλλη αρετή και η επιτυχία κάθε κάλου έργου σου.

Δημιουργία αρχείου: 15-6-2015.

Τελευταία ενημέρωση: 15-6-2015.

ΕΠΑΝΩ